Bazı duygular kelimelere sığmaz.
Birini özlersin ama arayamazsın.
Bir şey söylemek istersin ama sesin titrer.
Kalbinin içinde büyüyen o yoğun hissi anlatmaya çalışırsın…
ama bazen, bir çiçek — tüm kelimelerin yerini alır.
Bir gül, suskun bir “özür dilerim”dir.
Bir lilyum, “seni düşündüm” demenin en sade hâli.
Bir papatya, masumiyetle fısıldar: “Hâlâ seviyorum.”
Ve belki sen de şu an, söyleyemediklerini birine anlatmak istiyorsun.
İşte tam o anda, bir çiçek senin yerini alabilir.
Asaf Halet Çelebi – İbrahim
İbrâhîm
İçimdeki putları devir,
elindeki baltayla.
Kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim?
Güneş buzdan evimi yıktı,
koca buzlar düştü.
Putların boyunları kırıldı.
İbrâhîm,
güneşi evime sokan kim?
Asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
Buhtunnasır put yaptı.
Ben ki zamansız bahçeleri kucakladım,
güzeller bende kaldı.
İbrâhîm,
gönlümü put sanıp da kıran kim?
Yoğun duygunu anlıyoruz.
Bu yüzden bu çiçek, sevdiğin için. 🌹
Bazen bir mesaj değil, bir çiçek gönderirsin.
Ve o çiçek, senin söyleyemediklerini fısıldar:
“Ben hâlâ buradayım.”







